Medikong Pinoy

Mag-salsalate!

2009-11-04T14:43:00.005+08:00

Ikaw ba'y nasasaktan? May init ng katawan na hindi mailabas?

Salsalate

gamot na ipinapasok sa bibig (oral administration)
para sa sakit sa katawan (pain, e.g. osteoarthritis)
para din sa init ng katawan (fever)
iniinom nang may kasamang pagkain o gatas (mmm...)
bawal sa may sakit sa dugo (hemophilia, other bleeding disorders)
bawal sa may gout
bawal sa may allergy sa aspirin o NSAID
bawal pa sa bata, 12 anyos pababa
bawal sa buntis at nagpapasuso (kainaman, buntis na nga e)

Nais mag-salsalate? Kumonsulta sa iyong doktor.

Mga larawan galing dito, dito, at dito.

Pasukan na naman!

2009-11-02T19:36:00.004+08:00

Anatomy model # 1: OMG!
Anatomy model # 2: Oh noes!

Tapos na ang maikling sembreak.

Kailangan ng maraming gamot para sa evacuation centers

2009-10-02T18:03:00.004+08:00

Lingid siguro sa kaalaman ng karamihan dahil hindi masyadong napapanood sa TV, ang mga baranggay na nasa gilid ng Laguna de Bay (hindi "Laguna lake", dahil pag trinanslate yun ay "Lake Lake" ang ibig sabihin) ay nalubog din sa baha. Mahigit ang itinaas ng water level ng lawa dahil sa bagyong Ondoy.

Kasama sa mga nasalanta ang 5 baranggay ng Los Baños, at sila ay humihingi ng tulong ngayon sa pagkalap ng mga gamot para sa evacuation center kagaya ng antibiotics (para sa bacterial infections) at anti-fungals (para sa alipunga). Applicable din ang pangangailangan na ito ng gamot sa iba pang evacuation centers nationwide.

Kung may alam kayong mapagkukunan, mag-email lang sa medikongpinoy@gmail.com o kaya magreply sa post na 'to.

Litrato mula sa isang med mission para sa mga biktima ni Ondoy sa isang evacuation center sa Muntinlupa. Kuha ni Doc Gelo Manalang.

UPDATE

Salamat sa Sagip Kapamilya sa pagtugon sa pangangailangan ng mga apektadong bayan sa Laguna!

ABS-CBN's Laguna headquarters at Baker Hall, UPLB

Paano gamitin ang Facebook sa panahon ng krisis?

2009-09-29T18:41:00.007+08:00

Sana ay wag muna natin i-flood ang Facebook Newsfeed ng mga post ng laro natin para magbigay daan sa request ng tulong para sa mga nasalanta ng bagyong Ondoy.

Iwas Leptospirosis

2009-09-28T01:49:00.005+08:00

Para sa mga lumusong sa baha dahil kay bagyong Ondoy, maaaring uminom ng prophylaxis (mga iniinom na gamot sa pagsuspetsa na maaari kang magkaron ng partikular na sakit) para sa Leptospirosis.

Ito ay ang Doxycycline.

- 200mg (dalawang 100mg na tableta) sa loob ng isang araw
- inumin nang may kasamang pagkain
- inumin kasama ng 1 full glass na tubig at iwasang humiga for at least 30 minutos
- iwasang kumain/uminom ng dairy products
- bawal sa bata walong taon pababa (<8 y.o.)
- bawal sa buntis

Mas mainam na humingi ng payo sa doktor bago uminom ng Doxycycline.

Kumonsulta AGAD sa doktor kapag may naramdamang hindi kanais-nais / allergic reaction sa gamot.

PS: Video ng mga lumulutang na oto dahil sa baha dito. (Sana bigyan sya ng credit nung mga naglagay ng kopya sa youtube)

Larawan galing dito.

Para sa mga nagkaka-isang pinoy dahil kay Ondoy

2009-09-28T01:12:00.005+08:00

Maraming donations na ang nagaganap.

Di alam kung pano makakatulong?

- bisitahin ang public Google spreadsheet na naglalaman ng donation drop-off points nationwide.

- Wag ka na lumabas ng bahay para bumili ng supot ng noodles, baka mapasama ka pa sa casualties. Makakatulong ka sa di pagdagdag sa sakit ng ulo. :) Sundin ang instructions sa larawan sa itaas kung paano mag-donate sa Philippine National Red Cross. Mas alam nila kung paano gumamit ng pera sa ganitong panahon.

Mag-aaral ng Kolehiyo ng Medisina ng UP / malapit sa Philippine General Hospital?

- "Gawad Kalinga Espiritu Santo in Sitio Pajo, Baesa, Quezon Citywas not spared from the flooding due to Typhoon Ondoy. The highest water level reached almost the second floor of their homes. Please pray for the affected families.
We are also launching a Donations Drive for GK Espiritu Santo. They are in need of food items [canned goods, rice, etc] clothes and medicines.

A drop box will be placed at the Mu Hut.
You can also leave donations at the Hospital Infection Control Unit (HICU) at PGH 2nd floor, beside Estrada Hall.
We will also be joining the families build and re-build their homeson October 18, 2009 (Sunday) for a GK BUILD. Volunteers are very much welcome."

- "UPCM Student Council Office will be open tomorrow (Sept 28, 2009) from 8AM till 12MN to receive your donations. Donations received today will be delivered to Pasay community tomorrow through UPCM Relief Response."

Mag-aaral ng UERM?

- "CALLING ALL UERM DOCTORS,NURSES & STUDENTS! MEDICAL MISSION AT TATALON,QC TENTATIVELY SCHEDULED TOMORROW (Sept.28). DEPLOYMENT TIME & VENUE AT 8AM @UERM.

FOR CASH DONATIONS, PLS DEPOSIT AT BDO ACCOUNT NUMBER 6320022255 UNDER ROBERT KENNARD M. SINTAY (09228746829).

For other donations: Text Kris 09236265437 and Cam 09165774742. Text Janella 09228928225 for those willing to help for the mission."

Ang larawan sa taas ay galing sa koleksyon ng mga blog tungkol kay Ondoy na matatagpuan dito.

Baha na Republic

2009-09-26T20:08:00.003+08:00

Dahil sa Bagyong Ondoy, ang Republika ng Pilipinas ay binaha nanaman. Sa kasalukuyan, marami tayong kababayan na nangangailangan ng tulong (aka "rubber boats").

Para sa updates, pumunta sa website ng PAGASA. (ooops sorry down din ang website nila pag may bagyo)

Saka na lang tayo sumayaw ng Nobody sa kalsada kapag wala nang baha upang makaiwas sa mga sakit na kaugnay ng pagbaha. (halimbawa: Leptospirosis)

Emergency hotlines:

National Disaster Coordinating Council (NDCC)
912-5668, 912-2665, 911-5061
734-2118, 734-2120

Philippine Coast Guard
527-6136

Philippine National Red Cross
527-0000
143

"Man boobs"

2009-09-21T00:08:00.004+08:00

Ang estrogen ay isang hormone na nagpapalaki ng boobs ng mga babae...

...at matatabang lalake...

...dahil ang androstenedione galing sa adrenal glands ay kino-convert sa estrogen ng mga taba.

Gets?

PS: Nagpapayat na ang lalaki sa larawan sa taas, at nakapanggulo na sa isang awards night.

Picture ni Bb. Mercedes Cabral galing dito. Picture ng lalaki galing dito.

Tungaw ka ba?

2009-09-12T23:26:00.006+08:00

Naasar ka ba nung tinawag kang kupal? Eh kung tawagin kang "tungaw"?

Ayon sa mga nakatambay sa kanto (sawa sa babae...),

at sa website na ito,

ang tungaw ay:

"tanga-tanga, stupid, dunce"

Ano nga ba ang tungaw?

Ang tungaw ay isang parasite. Sa wikang ingles ito ay tinatawag na red mite (Dermanyssus gallinae) na makati sa tao at sa mga manok. Madalas ito lumipat at magdulot ng kati sa tao na may alagang manok. Ang mga tungaw ay naninipsip ng dugo at umaatake sa gabi.

Mga larawan galing dito, dito, at dito.

Paumanhin

2009-09-12T23:01:00.004+08:00

Paumanhin sa tatlong buwang walang kibo.

Ako'y naging abala sa linggo-linggong pagkokolor ng itim sa mga bilog ng paborito kong coloring page.

Pera-pera lang?

2009-06-13T21:50:00.008+08:00

Kamakailan lang ay inilabas ng Novartis ang bakuna laban sa A(H1N1).

Halos kasabay ito ng pagdeklara ng WHO na pandemic na ang mabangis A(H1N1).

Kasingbangis ng hame-hame wave ang pagkalat ng A(H1N1) dito sa Pinas

Bago pa man maging pandemic ang A(H1N1), may mga lumabas nang artikulo (tingnan dito at dito) na sinadyang gawin ang A(H1N1) para mapagkakitaan ang mga inimbentong bakuna.

Nakakabahala di ba? Pera-pera lang ba? Kayo na ang humusga!

Samantala, may mga handog na libreng bakuna sa iba't ibang sakit ang aking mga kaibigan na maaari nyong subukan (pindutin ang larawan para lumaki):

Larawan ng bibong baby galing kay Niquanor

Mga damit na iwas-lamok?

2009-06-08T20:44:00.010+08:00

Ibaling naman natin ang ating atensyon sa Dengue, dahil sa totoo lang, mas nakamamatay ang Dengue kaysa sa A(H1N1).

Kasabay ng nalalapit na pasukan ay ang matinding pag-ulan na nagdudulot ng maraming swimming pool sa tabi-tabi. Pinangangambahan na naman ang pagkakaroon ng madaming biktima ng Dengue.

Ayon sa DOH, may mga damit na kelangang iwasang isuot dahil labs sila ng mga pesteng lamok, at yun ay ang mga kulay asul at itim.

Asahan nating puputaktihin ang mga taong 'to ng lamok ngayong tag-ulan.

Buti na lang may murang solusyon sa problema nila:

Larawan nila Mar Roxas at Chicosci galing dito at dito.

Mas mahabang bakasyon

2009-06-07T21:54:00.008+08:00

Dahil sa pagpatuloy na pagkalat ng A(H1N1) sa mga paaralan, ipinagpaliban ng CHED at ilang mga unibersidad ang pasukan nang isang linggo.

Ibig sabihin, mas mahabang panahon para sulitin ang bakasyon at mag-swimming pa.

Tamang-tama dahil sa aga ng lintik na ulan, napadami ang mga swimming pool sa tabi-tabi.

Maiba tayo, eto ang ilang gabay para maiwasan ang pagkalat ng kinatatakutan mo na virus hatid ng student council ng UP Med: (pindutin ang larawan para lumaki)

Para sa mga inggliserong ungas: (like eeew...?)

Ang cute ng nasa drowing 'no? Nope, sobra ka naman, 'di sila mukhang ano.

Anyway, dapat alcohol-based ang sanitizer nyo. O kaya naman, alkohol na lang ang gamitin nyo pang-hugas ng kamay.

"'Di lang pampamilya, pang-isports pa!"

Larawan sa baha galing dito. Larawan pam-poster galing sa UP MSC.

Coke sa Red Bull?

2009-06-05T21:24:00.008+08:00

Kamakailan may nakitang cocaine na nakahalo sa mga produkto ng Red Bull sa Hongkong, at nagkaron ng pagbawi ng mga ito sa merkado kahit dito sa Pinas.

Masama ba ang cocaine?

"Cocaine (benzoylmethyl ecgonine) is a crystalline tropane alkaloid that is obtained from the leaves of the coca plant.The name comes from "coca" in addition to the alkaloid suffix -ine, forming cocaine.

It is both a stimulant of the central nervous system and an appetite suppressant. Specifically, it is a dopamine reuptake inhibitor, a norepinephrine reuptake inhibitor and a serotonin reuptake inhibitor, which mediates functionality of such as an exogenous DAT ligand. Because of the way it affects the mesolimbic reward pathway, cocaine is addictive."

Gets na ba ang epekto?

Kaya pala gustong maging toro ng adik na 'to e.

Paliwanag galing dito. Mga larawan galing dito, dito, at dito.

A(H1N1) virus, patuloy na kumakalat here in the Philippines

2009-06-03T23:47:00.008+08:00

Nagimbal ang mga konyo't konya at mga suki ng kakarag-karag na LRT sa balitang may bagong kaso sa Maynila - isang mag-aaral sa De La Salle University.

Hindi sya yung may A(H1N1). Duhhh naka-mask syuhhhh.

Lintik, ano ba 'tong A(H1N1) virus na 'to?

This new virus was first detected in people in April 2009 in the United States. This virus is spreading from person-to –person, probably in much the same way that the regular seasonal influenza viruses spread.
Influenza A (H1N1) is fatal to humans

Signs and symptoms in humans
- similar to the symptoms of regular flu such as
Fever
Headache
Fatigue
Lack of appetite
Runny nose
Sore throat
Cough

- Vomitting or nausea
- Diarrhea
Mode of Transmission
- Exposure to droplets from the cough and sneeze of the infected person.
- Influenza A (H1N1) is not transmitted by eating thoroughly cooked pork.
Dude, it's not my fault ok???

Dahil dito, delikado magkahawahan sa mga lugar kung san dikit-dikit ang mga tao.

Wish ko lang di mahawa ng virus ang mga siga na sumasayaw ng Jai ho:

Paliwanag galing sa DOH. Mga larawan galing dito at dito.

Sa Ngalan ng Ama, ng Anak, at ng ....?

2009-05-31T23:47:00.008+08:00

....~~mga Hot na Artista~~ Ina?

Para sa mga mahilig sa ~~porno~~ pelikulang indie at sa mga mahilig gumawa nito gamit ang ~~"Hayden cam"~~ natatanging talento sa sining, itinatampok ang:

2nd Quisumbing-Escandor Film Festival (QEFF)
for Maternal and Child Health

Ang paligsahang ito ay naglalayon na mangalap ng mga orihinal na pelikula na magmumulat sa mga tao ng health situation sa iba't ibang lugar sa bansa.

Ilabas na ang mga camerang nakatago sa madilim na aparador ~~na naka-wrong focus sa aircon~~ at manalo ng limpak-limpak na salapi! Pumunta dito para malaman kung paano sumali.

www.qe-filmfestival.com

Para ma-inspire, panoorin ang nanalo sa 1st QEFF dito.

Paumanhin kung maraming typo ang blog na 'to.
Larawan ng mga sexy galing dito at dito.

Kupal ka ba?

2009-05-30T23:55:00.005+08:00

(Dahil pers time ko magtuli ngayong summer, usapang kupal tayo...)

Madalas natin marinig na "kupal si ganito", "kupal si ganyan", "putris! ang kupal ni *****" dahil si ganito, si ganyan, at si ***** ay may ugaling mahilig humirit na nakaka-bara (nakakapagpatahimik) ng ibang tao.

Pero ano ba ibig sabihin ng "kupal"?

Sa medisina, ang "kupal" ay "smegma" na madalas makita sa etits ng mga supot na lalaki, bata o matanda.

Gayunpaman, meron din daw smegma ang mga kababaihan...

"Smegma (Greek smēgma, "soap") is a combination of exfoliated (shed) epithelial cells, transudated skin oils, and moisture. It occurs in both male and female genitalia. In males, smegma helps keep the glans moist and facilitates sexual intercourse by acting as a lubricant."

Translation: Hindi mo na kailangang bumili ng EZ Jelly sachet sa Ministop pag may kupal ka.

"Both males and females produce smegma. In males, smegma is produced and accumulates under the foreskin; in females, it collects around the clitoris and in the folds of the labia minora (also called the clitoral hood)."

Translation: Ang kesong puti ay para sa lahat, mapalalaki't mapababae.

Gets na ba?

Ang mga larawan ay galing dito at dito. Ang kupal na paliwanag ay galing dito.

Sunshine: Patok na Miryenda

2009-05-29T23:31:00.006+08:00

Marahil si Ms. Sunshine Cruz ay sasang-ayon din...

...na ang Sunshine Crunchy Green Peas ay isang patok na miryenda.
Malutong at murang-mura! Singkwenta sentimos 'to nung bata pa ako pero di ko na alam kung magkano na 'to ngayon.

Larawan ni Sunshine galing sa PEP.

Buhay Junior Clerk: OB-Gyn Edition

2009-02-27T01:57:00.005+08:00

By Doc Lawrence

Paunang salita ng may akda:
(Ganito magiging buhay mo sa Ob-Gyn, mahahawa ka sa kabaliwan ng mga residente. Isinulat ko ito after ng first duty ko as a med student at ang pinakaunang rotation ko ay Ob-Gyn)

---

First time ko po...

Na makahawak ng pepe ng buntis. Nakakatakot...ang laki ng butas.

"O, Lawrence what is the IE of the patient? Ha, ma'am ano po iyon?

Nanay, hubad na po ng panty, higa na po tayo sa table? Whatz? Sounds manyakis.

Don't forget to wear your gloves. Mommy pasok ko na po itong hand ko into your pepe. Spread the labia majora, enter the finger. Palpate for Adnexal Chuchu, make tantya da cervical dilatation and effacement. Is the there a ballotable structure? Huwatt? Para daw balloon na may tubig. Yes ma'am meroon po!!! Oh my gulay ulo na ng bata iyon ah.

So the mother is in labor and i'm going to deliver the baby! Yahoo! Insert IV line - oops, first try failed, second try failed, third try (pawis-pawisan na ako! Damn that vein!) Shoot! Flowing! ADMISSION!!!!

Mommy, don't make iri on the stretcher!!! Lipat na sa delivery table huwag iiri. Kawawang mga nanay.

Hinga ng malalim, iri, 1,2,3,4...10, dahan-dahan ang bawi. Ulit 1,2,3... Ready your hands. Crowning...Twist and turn the baby. Clamp ang cord. Milk-milk-milk. BABY OUT!!!

Super wait for the placenta. PLACENTA OUT!!! Ma'am schultze po!

And one thing na makakapagpapagaan ng loob mo ay ang mga nanay na nagpapasalamat sa iyo. "Mommy, pa-iced tea ka naman." =)

"Masakit ang first time" - Blood Extraction

2009-02-24T21:59:00.003+08:00

Masakit para sa pasyente kung "first time" mag-extract ng dugo ng estudyante ng medisina.

Siguro di na big deal and BE sa mga classmates ko na nurse, med tech, PH, etc.

Nakakatakot ang first time.

Syempre sa totoong tao mo kukunin yung dugo e, practice ng pagtukoy at pagtusok sa vein. Tagaktak ang pawis ko during the procedure, medyo nasaktan ang pasyente kong si *nggoy dahil sa pagdadalwang isip kung pano yung tusok, dapat pala mayabang = confident at relaxed lang para swabe at magkaron agad ng backflow sa syringe.

Nanghinayang tuloy ako sa mga opportunity na lumampas ng pag-du-duty sa wards, malamang mas marami pa akong natutunan na procedure para expert level na sa clinics. Hehe...

Galing dito ang larawan sa itaas.

Ilang Patok na Aral na Hatid ng Medical Missions

2009-02-24T20:46:00.005+08:00

Naniniwala akong mapalad ako na makapunta sa med missions kung kelan ako pwede. Pero dahil ako ay isang promdi, kelangan ko umuwi sa Laguna every week para sa labada (dahil walang matinong laundromat sa Maynila) at dumekwat ng de lata sa bahay. Kelangan ko rin mag-aral minsan, lalo na pag toxic ang susunod na linggo. Kaya sa ngayon, medyo konti pa lang napupuntahan ko pero marami-rami na rin akong napansin:

1. Kapag nasa isang komunidad, i.e. yung literal na magkakadikit ang bahay sa isang pamayanan, kelangan alerto sa mga sakit na nakakahawa, tulad ng TB. Syempre nandyan ang cardinal signs para itanong mo sa patient mo like night sweating, weight loss, yung kulay ng plema, duration ng ubo, may kamag-anak na may TB, etc etc. Medyo karaniwan kasi `to sa med missions na napuntahan ko, pati yung primary complex sa bata.

2. Toxic mag-compute ng dosage para sa pedia. Para mapadali, hiramin mo na lang yung MIMS ng katabi mong medical volunteer.

3. Totoo ang sinasabi ng mga bihasang doktor na 90%(+) ng pagkakataon, malalaman mo na ang sakit ng pasyente sa pamamagitan ng history lamang. Kung inaatake lang ng curiosity, o kung kelangan talaga, saka ko lang ginagamit steth ko.

4. Literal na FamMed ang mararanasan sa ibang med mission. Darating ang mag-anak sa desk mo. Kala mo yung isang bata lang yung pasyente mo, maya-maya lahat pala sila may dalang tig-iisang "card" (kung saan karaniwang nakalagay ang vital stats, chief complaint). Pinakamarami ko na yata ay 5-6 na myembro ng isang pamilya.

5. Lampas kalahati siguro ng pasyente sa isang med mission ay may chief complaint na tinatawag na "Vitamins". Yung tipong pag sinabi mo na tubig at pahinga lang ang kelangan (para sa ubo't sipon na 2-10 araw pa lang katagal), ang sasabihin nila ay "dok baka pwede na lang humingi ng vitamins".

Mahirap talaga silang tanggihan lalo na't ang haba pa ng ipinila nila. Masama kasi loob nila pag pumila sila ng pagkahaba-haba tapos wala naman silang maiuuwi. Kung may supply naman yung sponsor organization ng vitamins edi sige bigay. Siguro kelangan ko pa ng konting sungay para maging mas assertive. Hehe...

6. Kung tutuusin, may pagka-"dole out" ang med missions. Marami talaga kasing pintas sa med missions. Favorite line ko kapag nag-iinvite ng college orgs na mag-GK para sa required community service nila ay: "Mas maganda mag-GK kasi yung bahay na itatayo mo maraming taon na mapapakinabangan ng beneficiaries, e kapag feeding programs ilang oras lang tunaw na yung pinakain mo! `Pag med missions naman walang follow-ups....".

Ang mga pasyente ba talaga ang nakikinabang sa med missions?

Pwede... lalo na kung merong matinding sakit na hindi naikokonsulta sa ospital dahil sa problemang financial. May mga pagkakataon kung san kung hindi pa dahil sa med mission, di pa malalaman na may matindi na syang sakit.

Pero sa palagay ko, ang medical volunteers talaga ang mas nakikinabang dito. Praktis `to e! Yung info sa libro or trans na isang oras mong ipinipilit ipasok sa utak mo e kaya mo ma-gets agad kapag nasa harap na yung pasyente. Parehong prinsipyo lang ng sa Small Group Discussions (SGDs), ward works, OSCEs. Pampatindi din `to ng skills sa pharma, para di na "alien" yung generic names lalo na kung non-health science yung background mo.

7. So pano hindi magiging dole-out lang?

Dapat pati yung pasyente may learning. Itinuro rin sakin `to ng brods na maging advocate ng panggagamot na hindi pang-kapitalista.

Ilang halimbawa ay:
- tubig at pahinga bilang tunay na gamot sa ubo't sipon (vs carbocisteine at yung mga madalas mo mapanood sa TV na pawang mga placebo lamang)
- di kelangan ng vitamins kung balanced diet naman
- importansya ng pagkumpleto ng antibiotics regimen
- TB DOTS
- atbp.

8. Pumapalakpak ang tenga ko pag tinatawag akong "dok". Hehe... sino ba namang estudyante pa lamang ng medisina ang di matutuwa? Ang masarap isipin e nasayo ang buong tiwala nila lalo na pag sinasabi ko na galing pa kami sa Maynila.

9. Matinding pagsubok ang paggawa ng diskarte para makapang-uto ng kids, lalo na yung parang mga naka-juts na hindi mo mainspect ang tonsils sa kalikutan.

10. Sa dami ng pasyente sa isang mission (dahil sa kakulangan ng doktor), 'di mo rin talaga maiiwasan magsulat na pang-doktor ang font dahil sa pagmamadali.

11. Feeling mo importante kang nilalang dahil natulungan mo sila, pinapahalagahan ka nila at binubundat pagkatapos. Hehe...

Ang larawan sa taas ay makikita dito.

Sometimes it pays to be toxic

2009-02-10T17:25:00.004+08:00

Ni Doc Tin

Originally posted by the author Feb 8, `09

Currently on a high after ng pagpunta namin ni kirth sa OB ward where we got to practice our Leopold's maneuvers on an ate M***** who was kind enough to allow us to feel her belly despite being in labor:D thanks also to Dr. Gaddi na nag free demo session samin:D

grabe sobrang nag-enjoy ako dun sa ginawa namin, at first nakakahiya kasi parang naaliw/ na- toxican yung mga clerk at pati na yung resident sa amin...

"what are you first-years doing here on a Sunday?" yun yung linyang narinig ko. Admittedly medyo na-toxican din ako at the thought nung gagawin namin, pero kinakabahan kasi talaga ako for the osce so i decided to go for it:D

Sobrang ayoko talaga ng osce ever since, not that i don't enjoy interacting with patients and getting to apply the stuff na tinuturo samin.. pero kasi after each one of the past osce's we've had i feel na despite my preparation, andami ko pa ring nakalimutan, andaming error sa pag-perform, at ang pinaka ayaw ko sa lahat..

may times pa rin na nagffreeze ako sa harap ng pasyente, hate na hate ko yun.. kasi deep inside alam ko inaral ko yung theoreticals pero in the end kung kelan andyan na sa harap ko yung patient, natatameme ako!

Naiisip ko tuloy, what if sa clerkship, internship, o residency ganito pa rin ako.. what if responsible na talaga ako sa buhay ng isang tao, bawal na ma mental-block, bawal na ma-tameme.. it's those times that make me question kung kaya ko ba talaga, kung meant ba talaga ang isang katulad ko na maging doktor..

kung malalaman kaya ng future na pasyente ko kung gaano ako ka-clumsy, makakalimutin, disorganized, at scatter-brained, papayag pa rin kaya sya na ako ang maging doctor nya?

pero iba kanina, i really don't know what made the difference pero kanina i felt something different.. standing there outside the delivery room, getting to practice and really experience the thrill of applying the stuff you hope you absorb from the endless highlighting and reading of your transes, sobrang saya:D

for the first time in a long time i feel competent and secure with where i am and who i am.. a first year medical student just trying to learn as much as i can

i'm sure marami pa akong magiging boo-boo sa career ko as a student/clerk/intern/resident/consultant (please Lord sana mga minor lang at walang morbidity/mortality involved).. at malamang ay magkakaron pa ako ng sangkatutak na "ang talino ko talaga, di ako makapaniwalang future doctor ako" moments..

pero in the end i find assurance in the thought na kahit pa palpak ako minsan, kahit ako lang nakakaintindi sa thought processes ko most of the time.. i really, really, really want to be a good doctor.. someone worthy of my patients' trust.. and another thought that keeps me going is that i really believe God put me here, in this school and in this profession dahil ito ang plano niya para sakin..

i have a long way to go, i know, but i'm here and i'm willing:D

Mga Librong Patok

2009-01-14T22:45:00.012+08:00

Para sa mga matalinong kuripot:

Basic Clinical Pharmacology - Katzung (9th ed)

Bates Guide to Physical Examination

Biochemistry (4th ed) - Lehninger

Biochemistry (5th ed) - Stryer

Color Atlas of Cytology Histology and Microscopic Anatomy - Kuehnel (4th ed)

Color Atlas of Immunology - Burmester et al

Ganong Review of Medical Physiology (22nd ed)

Guyton's Textbook of Medical Physiology (11th ed)

Harper's Biochemistry (26th ed)

Harrison's Principles of Internal Medicine (16th ed)

Marks' Basic Medical Biochemistry: A Clinical Approach (2nd ed)

Medical Embryology - Langman

Pretest Physiology

Williams Obstetrics (22nd ed)

My first duty as a resident

2009-01-07T22:07:00.004+08:00

Ni Doc Allan

(Isinulat noong Jan. 4, 2009 11:33AM)

Whew, greetings from the SOJR callroom. Yes, I am doing this blog (ng isang bangag! Haha) right in front of the residents' computer. LOL.

My long day started off with me following up our firecracker injury patient. Yep, medyo putol lang naman ang dalawa niyang kamay at sabog ang kaliwang mata niya dahil sa kalasingan, hehe... (cynical!) After which, I admitted all of the patients scheduled for OR tomorrow. (The curse of the long holiday) Add to that seeing four quality and not-so-common ward referral patients. On my what? Hmmmm... 4th day of residency? Anyways, to enumerate: One with a cerebellar mass, another with a sellar-suprasellar mass probably a craniopharyngioma, an OB patient with hypertensive choroidopathy, and tsaran! a newborn with Senter-Kid (Huwatttt?!) Syndrome. (Well, I also got a classic official funduscopy OB referral, hehe...)

But wait, there's more!... I've noticed that I have a habit of turning the SOJR ward into an IM ward and this duty night is not an exception. We have a patient with Herpes Simplex Ophthalmicus who coincidentally has DM! Tsaran! His blood sugar shoot up to... HI (yes, way too high that the glucometer wasn't able to display figures) and was already complaining of headache. Anyways, the patient was already being seen by IM but they wouldn't accept transfer of service since he is responding quite well with the insulin and stuff. And so, this night also became reminiscent of my short moonlighting stint as I am reporting updates on the patient once in a while. Haha, napasobra naman ata ang insulin though as the patient even went into hypoglycemia so we have to give him D50-50... Kulang na lang endorsement sheet! Haha!

Anyways, after 16 hours of endless texting with my batchmates, my seniors and of course, my beloved (naks!). I'm finally done. Hopefully, I'll be getting a little over four hours of slumber before I start running and multitasking for yet another clinic day. Yey!

Adrenaline Rush ng ER

2009-01-07T21:57:00.002+08:00

Ni Doc Allan

(Galing sa kanyang Multiply na isinulat noong Oct. 5, 2008)

Just came across an old blog I've written exactly three years ago in Friendster. (Meaning it's the third year of my clinical curse, bwahahaha!!!) Wow, I've come to realize, I'm so idealistic and oh-so enthusiastic of going into duty back then. (Haha, this was before being tetanized by the toxic environment of the premiere "Ospital Heneral") To add, the modernized ER is just one year old, computerized, cold, and squeaky clean. Im sure you wouldn't agree if you visit Pedia ER now. Harhar...

---

Ang masasabi ko lang, masaya. Walang kasing saya. Dito ko talagang nadama na magiging doktor na nga talaga ako. (Kahit pa sa OPD ang masasabing unang exposure ko sa clinics)

Dama ko ang aksyon, ang drama. Parang palabas sa TV. Pagpasok pa lang ng pasyente, kailangang alerto ka. Handang tumulong sa kahit anong paraang kaya mo. (Kahit nga tagagupit lang ng leukoplast para sa iniintubate na pasyente, malaking bagay na yun!)

Aminado naman ako, wala talaga akong alam noong una. Pero, masaya ako dahil sa paglabas ko rito, marami talaga akong natutunan – mapaprocedures (Sa mga naburdahan kong pasyente na makakakilala sa akin, pasensya na po at salamat na rin. Malaki ang naitulong ninyo sa akin) o kahit
na yung basic na pakikisalamuha sa mga pasyenteng kailangang imonitor (Sa totoo lang, eto yung masmasarap ang pakiramdam, yung dama mo na yung respeto kahit estudyante ka pa lamang.) At hindi ko makakalimutan ang sandaling natikman namin ang pagiging interns sa loob ng 3 oras — ang imonitor ang lahat ng pasyente sa Pedia-ER, ang maglinya at mag-BE ng walang humpay, ang mag-OGT at NGT ng walang supervision. Nakakapagod pero ayos, nakalusot kami. At kapag inaalala ko
ang sandaling yon, napapangiti na lang ako. Hehe.

Pero siguro di rin siguro magiging ganito ang experience sa ER kung di dahil sa masasaya kong kaduty na residents at interns. Salamat kina Drs. Valle, Navarette, Fajardo, sa mga brod kong si Dr. Bata at Cu, sa mga interns na sina Tessa, Love, Kim, Lia, Patrick at Rodel, at syempre sa groupmates kong sina Yo, Walter at Abbey. Kaya kahit 24 oras kang gising (literally, kasi 7:30am – 7:30 am ang shift, eh), ayos naman. Ika nga namin, “Time flies, when you’re having fun.”

---
Doktor na lahat ng tao sa larawan

Moonlight

2009-01-07T21:42:00.002+08:00

Ni Doc Allan

Huwebes, Oktubre 1, 2008

Di ko malilimutan ang araw na 'to dahil dito ko natanggap ang aking unang sweldo bilang doktor. Huwel, dati pa naman akong "medyo" sumusweldo dahil sa paggawa ko ng kung anu-ano sa harap ng computer pero syempre iba ito... DOKTOR na nga yata talaga ako...

Bago kasi nito sobra akong di-sigurado pagdating sa pagmoonlight. Parang ang "toxic" kasi. Sa totoo nga lang e, ang mga hinahanap kong trabaho sa internet at jobstreet ay mga graphic artist na openings. Haha... kung iisipin, nagdoktor pa ako!

Mabalik tayo sa Sept. 29: 2 days prior. Research Seminar nun sa Ophtha at ni di sumagi sa isip ko na magtatrabaho na ako sa makalawa noon. E nung magpagawa nga nung coat, ang iniisip ko pa, ang dami ko pang papeles na gagawin bukod pa sa mga utos para sa iba kong raket (na kawanggawa). Naisip ko na lang: To bum or not to bum....

Nang biglang nagtext si Anj:
"Di papasok yung duty sa Wed dito sa clinic sa Calamba. Libre ka ba?"

Aba, teka, wala! Kaya biglang reply ako:
"Yep cge cge!"

Kaso bigla kong napaisip. Nyay! Kaya ko na ba?

At dun nagsimula ang milya milya kong text message kay Anj... Sa dami, di ko na matandaan ang eksaktong mga naitanong ko (pero syempre naitanong ko ang mga bagay tulad kung toxic ba at kung magkano ang sweldo). Eniway natapos na lang sya sa:
"Sige bukas, daan ako..."

Nyak! Totohanan na...

Kinabukasan, dumaan ako sa clinic. At nandun si Dr. Angela Galang, kuntodo coat at tumitingin ng pasyente. Syempre ako, pumunta lang ako dun ng kung ano lang ang komportableng suot ko, tshirt at jeans... Hehe... buti nga di ako nagshorts.

At nagendorse si Anj... Benign naman daw... 10 lang ang usual patients at mababait ang staff, medyo iba sa aming kinagisnang paligid. Pinakilala ako sa Chief Nurse.

Anj: "Ma'am si Dr. Larona po."
Ako: "Hello po. Ako po si Allan."
Chief Nurse: "Dok!"

Hindi pa din ako sanay.

At nagsimula ang orientation. Iba talaga ang setting. Syempre dahil private. Di ko na ikukuwento lahat (hehe... ) Pero yun nga nakakapanibago.

At dumating na lang ang Oct. 1 ng ganun lang.
Birthday ng pinsan ko at medyo busy ang lahat maghanda nang gumising ako. At eto ang pinakapanalo... Ang lakas ng ulan c/o Bagyong Pedro. Nakanang. Ang ganda ng setting ng unang araw ko.... NAKAKATAMAD!!!!

Pero syempre ang trabaho ay trabaho kaya nagbihis na ako sa aking di usual na sarili. Polo at slacks. Nyak! Ang pormal...

"Ay doktor na talaga ang anak ko!" sabi ng nanay ko.

"Yeah right, props lang yan..." sabi ko. Medyo hindi sarcastic no?

Nagvolunteer ang tatay ko na ihatid ako dahil unang araw ko. (tradisyon 'to samin, hatid ka pag unang araw sa school, etc.) At yun...

"Good morning, doc!"

Hehe... totohanan na nga. Dumiretso ako sa clinic. Dinatnan ko si Anj na medyo pabanjing-banjing na. So yun, ako na nga. Pagkatapos ng final endorsements iniwan na niya ako....

Ang unang pasyente ko: 5/M Abscess sa Tuhod! Haha. Saya.

Syempre gusto kong magdiagnostic workup dahil baka may septic arthritis ang pobreng bata. CBC ESR knee APL etc. Saya. Private e. So lumabas muna sila para ipagawa yun.

3 patients after. Pumasok ang nanay ng bata.

"Dok, kulang po ang perang dala namin. Baka naman pong pwedeng tanggalan niyo na lang siya ng nana, babalik na lang kami."

Nakanang PGH ba ito?

"E misis, sigurado po ba kayo, kasi mukhang may ibang problema po yung bata. blah, blah, blah"

Makulit ang nanay...

"Sige po, gawin natin pero babalik kayo ha? Sa tingin ko talaga may iba pang problema ang bata"

Oo daw... (*music* PGH o PGH!!! )

Game: Nag-I and D ako. Kamusta naman? 5 years old ang pasyente kaya sobrang likot. Isang tusok lang sabog ang nana. (eeewww....) Sabayan mo pa ng padyak epek nung bata. Dugyot na kaagad ako 1 oras pa lang ang nakakaraan. (*music* PGH o PGH!!! )

At 1 litrong pawis after. Natapos ang procedure. Ang fee ko: P150... Haha...

Pagkatapos nya, yun na..... sunud-sunod ang pasyente. Panay URTI at SVI. Nung mga una, kakahiya ako dahil hindi ako marunong magprescribe ng Carbocisteine at Ambroxol (hindi naman kasi kami trained na magbigay ng drugs para sa mga viral na problema).

"Nanay, saglit lang po." Sabay tingin sa MIMS.

Pero syempre dahil private, kelangan para kumita ang pharmacy. :-( (Yep, a sad reality....)

Alas-7 na ako nakaupo pagkatapos nun. Sabi ni Ma'am Ancet, yung kaduty kong nurse, ang toxic ko daw. Nakanang. 7 hours of OPD at ako lang. Kapagod.

Text ako kay Angela. "Yak, ang toxic"
Reply siya. "Isipin mo na lang naglalakad silang pera"

Haha... Tama....

Kaya yun sinamantala ko na ang pahinga. Nanood ng TV. Nagtext kay Abbey (syempre asking for comfort hehe). Nagbasa-basa ng konti hanggang nakatulog.

2 AM: "Dok may pasyente po."

Surprise!

S> 2/M poor activity, poor cry, fever x 2 days.
O> pale conj, decreased tear prod, no retractions, at CBS naman. HR 160s. febrile at 38C. Medyo firm ang abdomen. soft partially formed stools sa diaper. The rest unremarkable na. (Isasama ko na dito ang nagpapanic na magulang... umiiyak at makulit)

Dehydrated? Septic? Aaaargh! Pero syempre dapat composed.

"Sige nga, padedehin niyo." Aba, ang lakas dumede. Gutom na gutom.

Ting! Pwedeng-pwede iturf...

Drama: "Maliit lang po yung ospital namin. Mukha pong may impeksyon ang anak niyo pero di ko po masabi kung saan. Um.... Pero sa tingin ko po mukhang sa gastrointestinal po ang problema. Um.... At mukhang dehydrated. Hmmm.... Maadmit po ang pasyente niyo pero kelangan sa mas malaking ospital"

Cross fingers....

Usap ang mga kasama. Sabay labas sa pinto.

"Sir gumawa na kayo ng referral letter!" ika ni Sir Xiao yung nurse.

At dali-dali akong gumawa ng sulat sabay abot. At umalis ang pasyente...

"Hay...."

At diretso ang tulog ko hanggang 7 am. May kumatok. Aba si Ma'am Ancet. May sakit daw yung AM nurse so siya ulit. At nagsimula na naman ang sunud-sunod na pasyente.

Kaching-kaching na lang ang nasa isip ko... hehe....

Ganun pa rin URTI, SVI. Bukod pa sa isang varicella na humingi lang ng clearance para pumasok, isang PTB II (yak! kalahati ng baga, ubos!) at isang hypertensive na lolong mabait.

At natapos ang araw. Saya! Kaya naman palang mag-isa. Masarap ang feeling. Doktor na nga ako... Next week uli. (na good luck na lang dahil manggagaling pa ako sa isang non-showbiz charitable raket)

Final patient count: 26 (10 lang isang duty ha? hehe)
Paycheck: Secret....

Haha... at napahaba na naman ang entry ko.

My first gross anatomy dissection [side-stories]

2009-01-04T02:49:00.002+08:00

by Reno Cereno, First year med student (UP-PGH)

(Reading the previous blog before this one is suggested...)

Our anatomy professor once told us that there's a law instructing hospitals, mental rehab facilities, and other medical establishments to send unclaimed dead bodies to Philippine General Hospital (PGH). Since PGH is owned by UP, UP College of Medicine (UPCM) has the advantage of having a secure number of cadavers for its students at a ratio conducive for learning - 1:6(according to the same professor, a western institution claims the whole cadaver-student ratio of 1:4 to be the best). In order to raise funds (and probably to dispose some), UPCM supplies other medical schools in the Philippines at a rate of 40,000 PhP per piece (price covers preservation materials). UPCM leaves the cadavers alone for one year in case relatives of the deceased claims the body for burial. Our class had cadavers of different ages, with an 8-year-old girl as the youngest and a 70-year-old lolo as the eldest (ages are estimates only). Some cadavers were:

Prisoners (as suggested by their tattoos)
Psych patients
A special psych patient - an engineering student in Manila which, to our surprise, was claimed by a relative a month after classes started. (The cadaver was thus already in custody for more than a year). The deceased was said to be under mental rehab (due to substance abuse) when he died due to neglect by relatives. These relatives were claimed to be entrusted by the patient's father with the money (from his salary) needed for his son to be kept in a private room, but alleged neglect led to the patient's transfer to a charity ward, and the rest was history. The father's job was said to be involved in assignments in different parts of the country.

[Disclaimer: This is a 2nd or 3rd hand story so some details might be inaccurate. Libelous sentences were neutralized by the italicized words -- they did not come from me, ok? :) ] The timing of the father was good by the way since the class was about to do thorax dissection then, which will further desecrate the cadaver.

A male with bulitas implanted in his penis. Bulitas is "ball-bearing" in Tagalog, which is commonly used in machines. It is also a popular term for implants that maximize the diameter of the penis which is said to increase the "sensation" of the female during intercourse.

Cadaver blessing

One fine dissection session

My first gross anatomy dissection

2009-01-04T02:14:00.002+08:00

by Reno Cereno, First year med student (UP-PGH)

“Hindi ka makakatulog sa gabi”. “Hindi ka makakakain ng tapa and/or corned beef”. “Hindi ka makakapanood ng horror movies.” I have heard lots of stories from elder medical students about their first day with the cadaver even when I was still taking up my BS degree. Some say medicine is not for the faint-hearted since you will be romancing the dead in your first year med proper. One anatomy professor describes it as an “initiation” [to the medical field]. A few medical students experience some kind of a post-dissection trauma, which prevents them from eating cadaver meat-like foods such as tocino and corned beef.

I hate passing by cemeteries when I was young since I’m afraid of seeing dead people (even if you don’t actually see their bodies upon their tombs). I keep myself busy whenever I sense our car nearing a public cemetery as we visit my mother’s hometown. The thought of seeing a cadaver in the dissection lab was thus an intriguing one. Have I matured enough to take on the challenge of dissecting the dead? Or am I still that kid who fears seeing the dead and everything associated to it?

As I entered Dualan lab (the venue for cadaver dissection sessions in UP Med), I was eager but at the same time anxious to dissect our cadaver. Eager, because dissection is a unique experience shared by people in the medical industry, and by dissecting you’ll feel that you are starting to become a part of the field. Aside from my childhood fear of the dead, I am anxious about how is it to realize that the cadaver was once a free-roaming human being in this planet who eats and talks like me. I am quite sure that my “anatomates” (the alphabetically-grouped team composed of six people who will share on one cadaver and perhaps duty schedule in the future) have the same mixed feelings.

Everybody started to lift the blue plastic covering of the cadavers, uncoiled the cheesecloth wrapped around the cadavers’ body, and greeted their cadaver with a faint “Hello”. The cadaver didn’t look like the human being you get to see everyday in the streets. As some med school friends would describe, the cadaver looks like a drip wood due to its brown, wrinkled, lifeless skin. Our cadaver was a female one, probably in her 60’s when she died. We named her “Reyna”, with its root word coming from the corrupted names of our anatomy group: Rey Anthony, Reynzi, Reychel, Rhey Ian, Junerey, and Reyno.

(L-R:) Ray Anthony, Reinzi, Reno, Rey Ian, June, and Rachelle Ben

I found myself thrilled with the skinning process a few minutes after the horrific acquaintance. It was not gory after all! I realized that whenever we see slain bodies in the newspaper or TV, it’s the blood that disgusts us, or worse, make us puke. The cadaver was already drained of its blood, with a small amount solidified upon preservation of the body. I decided to make a tour around the laboratory when my amateur “surgeon’s hands” got tired of holding the clamp, forceps, and scalpel. Details of my observations from this tour will be included in my next post.

The cadaver was not able to shock me that much, as I was able to sleep well that night and eat tocino and corned beef days after the dissection. The only thing that irritated me during the first day of dissection was the smell of formalin wafting inside the lab’s atmosphere. The cadavers had been soaked in a large tub of formalin for days, or perhaps months, and it was the first opportunity for the body to unleash the formalin inside. The smell of formalin no matter how awful it was, however, served ever since as a ticket to reminisce the first day of dissection – the day I became proud that I’m mature enough to enter the medical field and not be spooked by lifeless bodies.

Why I want to become a doctor...

2009-01-03T16:58:00.001+08:00

by Reno Cereno, First year med student (UP-PGH)

More than four years ago, my plan of pursuing medicine started with me putting BS Biology-UP Los Baños in the First-choice course/campus blank in the UPCAT form. I hated high school biology because of its chapter on evolution, but I still considered BS Biology in UPLB (since I was born and raised in Los Baños) to be a good preparation for UP Med in Manila.

Anyway, how come I was decided at that time to pursue medicine? Most people I know find high school to be an early stage of deciding one's future profession. In the first place, why did I join the bandwagon of those kids who proudly claim that they want to be doctors when asked of their ambition? I often see doctors with lots of cars and houses, and recently they can even have lots of girls! Lol... But seriously, why do I really want to become a doctor?

Airplanes fascinate me. This can be proven by the fact that I loved watching Nat Geo's Air Crash Investigation (before med school started to rob me of my bumming time). When I was a kid, I wanted to become a pilot. But then myopia (from my mom’s side) started to kick in, and I was then convinced that one must have good eyesight to be able to fly a passenger airplane safely. When I was in grade 6, I began to shift my ambition of becoming a pilot to becoming a physician. Lots of kids say they want to be doctors when they grow up, because perhaps they want to impress their parents or they just don’t know what they’re talking about. A year after, my grandfather died of pancreatic cancer. He was apparently ill for a long time, but since the doctors in the US can’t diagnose him, he died without him having the chance to fight the disease off. I believe that the incidence started to rationalize my new ambition of becoming a doctor. As my father recalled recently, it was the first time he heard me say “Gusto ko mag-doktor para malaman ko kung ano ang sakit ni tatay (my lolo).” Of course no one took me seriously, and sure, pancreatic cancer is still a pain in oncologists' asses. It must be noted, however, that there are no doctors in the family (and in the clan) to influence (or "brainwash" rather) me on becoming like them.

Other reasons

During my undergrad studies, I realized that I enjoy learning principles that will explain certain phenomena occurring in living organisms. I began to be more inclined to the cellular and molecular basis of life as I took in-depth, major subjects (*In UPLB, BS Biology has 8 curriculum majors: Zoology, Wildlife biology, Plant biology, Systematics, Ecology, Microbiology, Genetics, and Cell and Molecular biology – the latter being my so-called specialty. Combining this interest in life sciences with my hobby of trying to solve problems (of others. haha!), I believe I will enjoy handling and solving clinical cases. I also discovered my tendency to be involved in humanitarian projects during college thru a national movement called Gawad Kalinga. I really enjoyed seeing those delighted faces of the beneficiaries, knowing that you are helping them start a new life with morality, religion, industry, and bayanihan as strong foundations. It was in college where the opportunity to serve the people while working with equally socially-concerned people nationwide was given to me. I believe that the medical field will satisfy this urge of helping others, especially my underserved fellow Pinoys. Finally, the added pride to be branded as the first medical doctor in the family completes the reasons why I chose to sacrifice sleep and leisure time to become a physician.